ขอ แต่งกลอนถวายอาลัยบทหนึ่ง

ด้วยคำนึงพระพี่นางของไพร่ฟ้า

ทรงช่วยเหลือเกื้อกูลปวงประชา

ห่วงใยมาเสด็จไปทั้งใกล้ไกล

พระ องค์ทรงริเริ่มโอลิมปิก

เพลงคลาสสิกทรงส่งเสริมสว่างไสว

เสด็จเยือนประเทศอื่นบันเทิงใจ

ความรู้จากแดนไกลได้แบ่งปัน

องค์ สมเด็จพระพี่นางทรงสานต่อ

โครงการพอ.สว.เพื่อสุขสันต์

ทรงดำเนินการงานต่อปัจจุบัน

โรคภัยอันตรายพลันหายไป

ทรง คำนึงถึงประโยชน์ไทยทั่วหล้า

ให้ประชาเป็นสุขทางสดใส

อีกขาเทียมถันยรักษ์รักหญิงไทย

ห่างจากภัยมะเร็งอันตราย

เสด็จ จากดังพรากใจไปจากอก

ตื่นตระหนกตกใจน่าใจหาย

เสียงประชาร่ำไห้บ้างทรุดกาย

ใจสลายดั่งมลายแทบสิ้นลม

สู่ สวรรคาลัยไกลเกินกลับ

ดั่งแสงส่องลาลับดับแห่งหน

ไร้รุ้งทองส่องทางพลางมืดมน

ใยเบื้องบนโหดร้ายกับเราชาวไทย

สวรรค์ ทองส่องประกายรุ้งอร่าม

เพราะฟ้าครามไม่สิ้นรุ้งหลังฝนไซร้

เปรียบดั่งไทยยังไม่สิ้นรุ้งอำไพ

ด้วยคงไว้ซึ่งโครงการเดินรอยตาม

งาม น้ำงามพระทัยงามดวงจิต

ด้วยพระทรงสถิตใจไทยทุกคาม

ขอทรงเสด็จสู่สวรรค์งาม

คงพระนาม“กัลยา”กาลนาน



“ขอพระองค์ทรงเสด็จสู่สวรรค์งาม”